2007/Jan/17

พรุ่งนี้แร้นนนนนคร่า

จาสอบ

ยังมีเวลามาอัพบลอคอีก

อิอิ

คนเรา

อ่านม่ายถึงหนายเรยคร่า

แต่ว่าเก๊าะจาอ่านปายเรื่อยๆงี้แหระ ม่ายลนแระ

>.<

วันนี้ทะเลาะกะควายน้อยตอนเช้าด้วย

เง้ออออ

T_T

มะอยากทะเลาะหรอกนะแต่ว่า

ควายน้อย ซื่อบื้ออออ

เจรงๆ

งืมๆ

คิดถึงวันเวลาเก่าๆบ้างเป่า?ควายน้อย

ตอนนี้

ระยะทาง

ขวางกั้น

แต่จัยมู๋น้อยม่ายแปรผัน

น้า ควายน้อย

^_^


edit @ 2007/01/17 09:47:14


edit @ 2007/01/17 09:49:30
edit @ 2007/01/17 10:42:40
edit @ 2007/01/17 10:43:43
edit @ 2007/01/17 10:49:15
edit @ 2007/01/17 10:49:33
edit @ 2007/01/17 10:50:51

2007/Jan/16

เก๊าะนะ แบบว่าเปงโรคขี้เกียจอ่านหนังสือคร้า

ทามงายดีT_T

จาสอบวันมะรืนแระเนี่ย

เฮ้ออออ

แต่ว่ายังงัยเก๊าะสู้ตายจร้า ^_^

วันนี้มะมีเรียนไรเรยอ่า

พรุ่งนี้ดั๊วะ

เฮ้อออออ เก๊าะดีน้าจาด้าย>>พยายามอ่านหนังสือมั่ง

วันนี้อยู่กะที่รักท้างวานเรย

อิอิ แต่ทางทอสับอ่า

แป่ววว

คิดแร้วเก๊าะเส้าที่เรียนไกลกาน

วิดวะ ราชมงคล กทม.

หมอ มอ สงขลา

อู้ววววว

งืมๆ

หวังว่าควายน้อย คงมะเปลี่ยนจัยน้า

ปายแระน้าคร้า ปายอ่านหนังสือดีกั่ว

บับบายยยย

2007/Jan/15

วันนี้เป็นวันแรกคร้าที่จาเริ่มเขียนบลอค

ยังงัยเก๊าะติชมกันได้น้าค้า

มะโกรดจร้า

จาขอบคุงมากๆดั๊วะ จุ๊บๆ

วันพฤหัสแร้นนนนนที่ต้องสอบ

T_T

แบบว่า อ่านแล้วรู้สึกห่างไกลกับคำว่าทันอ่ะค่ะ

เพื่อนๆเคยเป็นงี้บ้างป่ะคะ

หรือว่า เป็นอยู่คนเดียวอ่า (^-^')

ที่เป็นอย่างนี้มีสาเหตุนะคะ

เก๊าะวันเด็กอ่ะดิ >> น่านนนน ปายโทษเด็กอีก

ต้องรีบตื่น ปายจัดงานหั้ยคณะอ่ะนะ

แล้วเก๊าะยืนเรียกแขก เอ๊ย เด็ก

หั้ยมาเล่น ซุ้ม บันไดงู ของตะเอง

(ที่วาดงูยังงั๊ยๆเก๊าะดูเหมือน sperm 5555 จนเพื่อนๆเปลี่ยนชื่อ เป็น บันได sperm)

เก๊าะนะ เหนื่อยมากกกมายยยย แต่ว่าเก๊าะดีจัยนะคะที่เห็นรอยยิ้มของน้องๆ

เฮ้อออออออ

อยากเป็นเด็กอีกเนอะ

แบบว่า จำด้ายว่า ตอนวันเด็กเนี่ยต้องอ้อน ปาป๊า

จาขึ้น ชิงช้าสวรรค์ อ่าป๊า

เอาสิคะ ป๊าด้วยความรักลูก จึงยอมนั่งเป็นเพื่อนลูก

มาม๊า เก๊าะรอข้างล่าง เพราะ มาม๊ากัวความสูง

อิอิ แต่ว่าตอนนี้เก๊าะยังแอบฝันนะคะว่าจะด้ายนั่งกับคนพิเศษอ่ะค่ะ

เก๊าะนั่งจนก่าเค้าไล่อ่ะค่ะ

จำด้ายว่ามีครั้งนึงที่ไฟดับค้างอยู่ บนสุดเรยอ่า

แต่ว่าคุ้มค่ามากกกมายยยเรยยย

เพราะ ป๊าสอนว่า เห็นมั้ยลูกคนเรา มีตำสุดเก๊าะมีสูงสุด

เดี๋ยวไฟมา จากสูงสุดเก๊าะมีตำสุดอีก

เป็นยังงี้ไม่สิ้นสุดหรอกลูก

เพราะฉะนั้น อย่าหลงระเริง ดีจัย กับความเป็นสูงสุดของเรา

หั้ย ยอมรับด้วยว่าสักวัน เก๊าะต้องมีตำสุดมาหาเราอีก

ตอนนั้นเก๊าะฟังหูซ้ายแล้วข้ามไปหูขวา(แบบว่ามะเข้าหูหรอกค่ะ)

มะเข้าจัยหรอก

แต่พอถึงวันนี้อ่ะค่ะ ได้เข้าจัยซะที

จากเคยสูงสุดในห้องมัธยม

แต่ตอนนี้

กลับตำสุดของคณะ >.< กราแดะเรียนหมอซะด้วยดิ

55555

ณ now นู๋เป็นฐานเค้าคร้า

น่าภูมิจาย เจรงๆ

คริๆ


edit @ 2007/01/15 02:29:42