วันนี้เป็นวันแรกคร้าที่จาเริ่มเขียนบลอค
ยังงัยเก๊าะติชมกันได้น้าค้า
มะโกรดจร้า
จาขอบคุงมากๆดั๊วะ จุ๊บๆ
วันพฤหัสแร้นนนนนที่ต้องสอบ
T_T
แบบว่า อ่านแล้วรู้สึกห่างไกลกับคำว่าทันอ่ะค่ะ
เพื่อนๆเคยเป็นงี้บ้างป่ะคะ
หรือว่า เป็นอยู่คนเดียวอ่า (^-^')
ที่เป็นอย่างนี้มีสาเหตุนะคะ
เก๊าะวันเด็กอ่ะดิ >> น่านนนน ปายโทษเด็กอีก
ต้องรีบตื่น ปายจัดงานหั้ยคณะอ่ะนะ
แล้วเก๊าะยืนเรียกแขก เอ๊ย เด็ก
หั้ยมาเล่น ซุ้ม บันไดงู ของตะเอง
(ที่วาดงูยังงั๊ยๆเก๊าะดูเหมือน sperm 5555 จนเพื่อนๆเปลี่ยนชื่อ เป็น บันได sperm)
เก๊าะนะ เหนื่อยมากกกมายยยย แต่ว่าเก๊าะดีจัยนะคะที่เห็นรอยยิ้มของน้องๆ
เฮ้อออออออ
อยากเป็นเด็กอีกเนอะ
แบบว่า จำด้ายว่า ตอนวันเด็กเนี่ยต้องอ้อน ปาป๊า
จาขึ้น ชิงช้าสวรรค์ อ่าป๊า
เอาสิคะ ป๊าด้วยความรักลูก จึงยอมนั่งเป็นเพื่อนลูก
มาม๊า เก๊าะรอข้างล่าง เพราะ มาม๊ากัวความสูง
อิอิ แต่ว่าตอนนี้เก๊าะยังแอบฝันนะคะว่าจะด้ายนั่งกับคนพิเศษอ่ะค่ะ
เก๊าะนั่งจนก่าเค้าไล่อ่ะค่ะ
จำด้ายว่ามีครั้งนึงที่ไฟดับค้างอยู่ บนสุดเรยอ่า
แต่ว่าคุ้มค่ามากกกมายยยเรยยย
เพราะ ป๊าสอนว่า เห็นมั้ยลูกคนเรา มีตำสุดเก๊าะมีสูงสุด
เดี๋ยวไฟมา จากสูงสุดเก๊าะมีตำสุดอีก
เป็นยังงี้ไม่สิ้นสุดหรอกลูก
เพราะฉะนั้น อย่าหลงระเริง ดีจัย กับความเป็นสูงสุดของเรา
หั้ย ยอมรับด้วยว่าสักวัน เก๊าะต้องมีตำสุดมาหาเราอีก
ตอนนั้นเก๊าะฟังหูซ้ายแล้วข้ามไปหูขวา(แบบว่ามะเข้าหูหรอกค่ะ)
มะเข้าจัยหรอก
แต่พอถึงวันนี้อ่ะค่ะ ได้เข้าจัยซะที
จากเคยสูงสุดในห้องมัธยม
แต่ตอนนี้
กลับตำสุดของคณะ >.< กราแดะเรียนหมอซะด้วยดิ
55555
ณ now นู๋เป็นฐานเค้าคร้า
น่าภูมิจาย เจรงๆ
คริๆ
edit @ 2007/01/15 02:29:42
